Uitgeverij Pelckmans

Uitgeverij Pelckmans, van 1892 tot 1999 gekend als De Nederlandsche Boekhandel, droeg haar historisch fonds over aan de Erfgoedbibliotheek.

Uitgeverij Pelckmans groeide uit tot De Nederlandsche Boekhandel (DNB), die in 1892 gesticht werd. Na contacten in 1890 tussen Max Rooses en Jan Bouchery ontstond de idee een boekhandel te starten met als doel Nederlandstalige literatuur uit Nederland in Vlaanderen te importeren en te verspreiden. DNB vervulde hiermee een pioniersrol, want het boekwezen in Vlaanderen stond toen nog in de kinderschoenen. Al snel werd de boekhandel ook actief als uitgever, onder meer voor het werk van Emmanuel de Bom en Lode Baekelmans.

In 1943 werd Albert Pelckmans (1910-1994) de eerste Vlaamse directeur en breidde de uitgeverij verder uit: het literaire fonds werd groter en andere markten werden aangeboord. Sinds 1953 werd De Nederlandsche Boekhandel ook actief als uitgever van schoolboeken. In 1953 nam ze de uitgeverij van Lodewijk Opdebeek over, die bekend stond om haar schoolboeken, haar volksromans en vooral haar jeugd- en kinderboeken.

In de jaren zestig en zeventig volgden de oprichting van Uitgeverij Patmos (religieuze werken) en Helios (populaire uitgaven) en de stichting van het Guido Gezellegenootschap. In 1986 werd DNB omgedoopt tot Uitgeverij Pelckmans. De Nederlandsche Boekhandel bleef als boekhandel bestaan tot in 1999. Naast het algemeen fonds van non-fictie literatuur in de domeinen religie, filosofie, sociologie, politiek en geschiedenis is deze uitgeverij momenteel uitgegroeid tot één van de hoofdrolspelers op de Vlaamse educatieve markt.

Meer weten?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief